Ruszta do chlewni – warianty i dobór
Wszystko zaczyna się od grupy technologicznej zwierząt — ona wyznacza szczelinę. Potem dochodzi szerokość belki i decyzja, które fragmenty kojca mają być pełne.
Szczelina dobierana do grupy zwierząt
Im młodsze i lżejsze zwierzę, tym węższa szczelina. W ofercie mamy pięć wariantów i każdy odpowiada innej grupie technologicznej. Dziesięć milimetrów przeznaczone jest dla najmłodszych prosiąt, trzynaście do piętnastu dla odchowu, czternaście dla warchlaków i świń odsadzonych do czterdziestu kilogramów, siedemnaście i osiemnaście dla tuczników, dwadzieścia dla loszek, loch i knurów. Przy przejściu zwierząt do kolejnego sektora zmienia się nie tylko kojec, ale i podłoga pod nim.
Ruszta dla prosiąt i warchlaków
Sektor porodowy i odchowalnia to miejsca, w których szczelina musi być najwęższa — racica prosięcia jest mała, a uraz w pierwszych tygodniach życia przekłada się na cały cykl. Produkujemy elementy o szczelinie 10 mm na szerokości 52 cm oraz 13 i 15 mm na szerokości 40 cm. Osobną pozycją jest wariant o szczelinie 14 mm na szerokości 48,3 cm, przewidziany na kojce, w których zwierzęta zostają od odsadzenia aż do tuczu — nie trzeba wtedy wymieniać podłogi w trakcie cyklu.
Szerokości belek: 40, 44, 48,4 i 52 cm
Szerokość elementu decyduje o liczbie belek na metr kwadratowy kojca, a przez to o liczbie styków i tempie montażu. Węższe belki łatwiej wpasować w nietypowy obrys kojca, szersze idą szybciej na dużych powierzchniach. Wysokość konstrukcyjna rośnie wraz z długością — od 7 cm przy elementach najkrótszych do 12 cm przy najdłuższych — bo dłuższa belka musi przenieść większe zginanie między podporami.
Ruszta pełne w kojcu
Nie cała powierzchnia kojca musi być ażurowa. Elementy pełne, bez szczelin, układa się tam, gdzie zwierzęta legają albo gdzie odchody mają zostać na wierzchu — w strefie wypoczynku, przy karmnikach, na przejściach. Produkujemy je w tej samej szerokości 48,4 cm i w tym samym typoszeregu długości co warianty szczelinowe, więc łączy się je w jednym polu bez różnic wysokości.
Czym różnią się od rusztów dla bydła
Skalą i szczeliną. Element dla trzody ma 7–12 cm wysokości i waży od trzydziestu kilogramów, bydlęcy 15–20 cm i waży od stu wzwyż, bo przenosi zupełnie inne obciążenie. Szczeliny też są nieporównywalne: 10–20 mm wobec 32–35 mm. To osobny typoszereg i osobna strona — ruszta betonowe dla bydła.
