Jak zbudowany jest strop styropianowy
Element styropianowy układa się na belkach lub na podporach montażowych, tak by między sąsiednimi elementami zostały wolne przestrzenie — przyszłe żebra. W te przestrzenie wchodzi zbrojenie, a całość zalewa się betonem: beton wypełnia żebra i tworzy nad nimi warstwę nadbetonu, spinającą je w jedną płytę. Po związaniu betonu strop pracuje jak układ gęsto rozstawionych belek żelbetowych połączonych górną płytą, a styropian nie przenosi już żadnych obciążeń.
Dwa warianty konstrukcji
Pierwszy to pustaki styropianowe układane na belkach stropowych — konstrukcja identyczna jak w stropie gęstożebrowym, z zamianą samego wypełnienia. Belka niesie ciężar montażowy, więc rozstaw podpór jest taki jak przy stropie tradycyjnym. Ten wariant jest obsługiwany w systemie Rectolight, gdzie pustak styropianowy pracuje z belką sprężoną.
Drugi to płyty szalunkowe ze styropianu układane na rusztowaniu z podporami i belkami nośnymi, bez belek prefabrykowanych — cała nośność powstaje dopiero po zabetonowaniu. Ten wariant wymaga gęstszego podparcia i dłuższego utrzymania stempli, ale daje ciągłą warstwę izolacji bez przerw w miejscu belek.
Czym różni się od stropu z pustakami betonowymi
Różnica dotyczy wypełnienia, nie schematu pracy. Pustak betonowy albo ceramiczny jest cięższy i sam w sobie nie izoluje, ale daje sztywne podłoże pod tynk i lepiej zachowuje się w pożarze. Styropian jest kilkanaście razy lżejszy i izoluje termicznie, za to spód stropu wymaga zabezpieczenia ogniowego oraz warstwy wykończeniowej dobranej do podłoża z tworzywa. Wybór między jednym a drugim rozstrzyga projekt, a nie preferencja wykonawcy — decyduje wymagana klasa odporności ogniowej stropu i sposób jego wykończenia.
