Tronsole to elementy, które oddzielają akustycznie bieg schodowy i spocznik od reszty konstrukcji budynku. Kroki na klatce przestają wtedy wchodzić w ściany i stropy jako drgania, a mieszkania przy klatce są wyraźnie cichsze. Dostarczamy komplety do izolacji akustycznej schodów prefabrykowanych i betonowanych na budowie
Krok na stopniu miejscowo odkształca płytę biegu. Powstałe drgania nie zostają na schodach — wchodzą w konstrukcję i rozchodzą się po budynku, a ściany sąsiednich pomieszczeń wypromieniowują je jako słyszalny hałas. Dlatego stukot obcasów na klatce słychać w mieszkaniu, choć nikt nie wchodzi do środka. Elementy izolacji akustycznej przerywają tę drogę dokładnie w miejscach, w których schody dotykają konstrukcji.
W miejscu podparcia wstawia się podporę elastomerową — materiał, który przenosi obciążenie pionowe, ale nie przenosi drgań dalej. Reszta styku zostaje szczeliną, a szczelinę wypełnia się materiałem miękkim, nie zaprawą. Zasada jest ta sama, co przy łączniku termicznym balkonowym: konstrukcja musi przenieść siły, więc nie da się jej po prostu przeciąć — przerywa się tylko to, co przenosi niepożądane zjawisko. Tam ciepło, tutaj drgania.
To najważniejsza rzecz do zrozumienia przy tym rozwiązaniu. Wystarczy niewielkie sztywne połączenie — kropla zaprawy w szczelinie, kawałek gruzu, tynk położony na styk biegu ze ścianą — i drgania omijają podporę. Efekt spada wtedy do zera albo blisko zera, mimo poprawnie zamontowanych podparć. Dlatego mówimy o systemie, a nie o pojedynczym elemencie: pojedyncza tronsola pod biegiem nic nie da, jeśli spocznik dotyka ściany.
Elementy podpierające bieg i spocznik obniżają ważony poziom dźwięku uderzeniowego o co najmniej 26–29 dB, zależnie od typu i przyjętego poziomu nośności. Dla porównania: różnica 10 dB to subiektywnie mniej więcej połowa głośności. To jest różnica między klatką, którą słychać w salonie, a klatką, której się nie zauważa.
Cztery powody, dla których projektanci wpisują te elementy do dokumentacji budynków wielorodzinnych, hoteli i biurowców.
Podparcie biegu i spocznika powstaje razem z konstrukcją. Jeśli schody zostaną oparte na sztywno, jedyną poprawą jest kucie i przebudowa węzła — dlatego ten detal rozstrzyga się na etapie projektu, a nie na odbiorze. Koszt elementów jest ułamkiem kosztu takiej poprawki.
Oddzielenie nie oznacza osłabienia. Elementy podpierające bieg przenoszą od 28,5 do 60,3 kN na metr bieżący, zależnie od grupy nośności. Punktowe podparcie spocznika w ścianie przenosi 77 kN w pionie oraz po 16 kN na siły odrywające i poziome, wraz z dedykowanym koszykiem zbrojenia ze stali B500.
Klatka schodowa jest drogą ewakuacji, więc każdy wstawiony w nią element musi wytrzymać pożar. Rdzenie elementów są niepalne, a podparcia zachowują nośność przez 90 do 120 minut działania ognia, zależnie od typu — bez dokładania osłon na budowie.
Elementy podpierające bieg mają wstępnie naklejone paski samoprzylepne i docina się je do rzeczywistej szerokości schodów; można je też zamówić na wymiar, z zachowaniem minimalnych długości. Skrzynki do podparcia spoczników mają jeden rozmiar dla wszystkich wysokości płyty. Mniej wariantów na budowie to mniej okazji do pomyłki, a przy tym detalu pomyłka kosztuje cały efekt.
Masz rzut klatki schodowej i chcesz wiedzieć, czego potrzebujesz?
Wystarczy rzut z układem biegów i spoczników oraz informacja, czy schody są prefabrykowane, czy wylewane. Odpowiadamy w ciągu 24 h.
Komplet dobiera się według styków, jakie ma dana klatka, a nie według liczby biegów. W typowej klatce występuje kilka poniższych układów naraz. Przy nazwach podajemy oznaczenia obu producentów, bo elementy pełnią te same funkcje pod różnymi symbolami.
Najczęstszy przypadek i największe źródło hałasu, bo tędy przechodzi całe obciążenie od kroków. Do biegów monolitycznych i prefabrykowanych służy typ T, do samych biegów prefabrykowanych — typ F, przyklejany bezpośrednio do gotowego elementu. U drugiego producenta te same funkcje pełnią elementy HTF-T oraz HTT.
Pierwszy bieg opiera się na płycie fundamentowej albo na stropie parteru. Styk wygląda inaczej niż na spoczniku — element jest szerszy i układany płasko na płycie. Odpowiada za to typ B, a w drugim systemie HTF-B; oba obniżają poziom dźwięku uderzeniowego o co najmniej 27 dB.
Spocznik schodowy opiera się na wspornikach wypuszczonych ze ściany. Oddzielenie wykonuje się elementem nośnym typu Z, dostępnym również w wariantach na siły odrywające i poziome; przy grubości płyty od 180 mm jest po zabetonowaniu niewidoczny od spodu. Do spoczników o grubości od 18 cm producent oferuje też typ P. W drugim systemie tę rolę pełni skrzynka HBB osadzana w ścianie.
Boki biegu i spocznika nie mogą przylegać do ścian klatki. Szczelinę przy biegach prostych i spocznikach wypełnia typ L, a przy biegach zabiegowych i krętych — typ Q, prowadzony wokół całej krawędzi. Odpowiednikiem są płyty przyścienne HTPL. To najczęściej pomijany element całego układu i jednocześnie najłatwiejszy do zepsucia przez tynkarza.
Bieg oparty na miękkiej podporze musi mieć czym trzymać się miejsca. Rolę tę pełni trzpień ze stali nierdzewnej w powłoce elastomerowej, osadzony w tulei zabetonowanej w płycie: ustala pozycję schodów i przenosi siły poziome, nie tworząc przy tym mostka akustycznego.
Nie wiesz, ile styków ma Twoja klatka?
Prześlij przekrój przez klatkę schodową z zaznaczonymi biegami — rozpiszemy komplet typ po typie.
Parametry różnią się w zależności od miejsca zabudowy. Poniżej wartości dla pięciu podstawowych elementów kompletu.
Standardowe długości to 1000, 1200 i 1500 mm, długości nietypowe wykonuje się na zamówienie. Szerokość podpory elastomerowej wynosi 60 mm, a element dobiera się do głębokości wspornika w zakresie 130–160 mm. Trzy grupy nośności odpowiadają wartościom 28,5, 43,1 i 60,3 kN na metr bieżący. Obniżenie ważonego poziomu dźwięku uderzeniowego mieści się w przedziale 26–29 dB, zależnie od poziomu nośności.
Te same trzy grupy nośności i ta sama rozpiętość długości 1000–1500 mm, ale szerokość elementu to 600 mm, bo bieg opiera się na płaskiej płycie, a nie na wsporniku. Element docina się na budowie do szerokości i głębokości biegu.
Jeden rozmiar skrzynki obsługuje wszystkie płyty spocznika o grubości od 160 mm. Wspornik betonowy pod skrzynkę ma wymiary 252 × 152 × 158 mm. Nośności wynoszą 77 kN dla obciążeń pionowych oraz po 16 kN dla obciążeń odrywających i bocznych, przy zastosowaniu koszyka zbrojenia ze stali B500. Obniżenie poziomu dźwięku uderzeniowego wynosi co najmniej 26 dB, a dla elementów nośnych spocznika drugiego systemu — 27 dB.
Elementy z elastycznej pianki o wymiarach 1000 × 250 mm lub 1000 × 420 mm i grubości 15 mm, z klejem naniesionym na całą powierzchnię. Wysokość naklejanego pasa to wysokość płyty spocznika lub biegu powiększona o około 30 mm zakładu, żeby po zabetonowaniu nie powstała szczelina bez izolacji.
Trzpień o średnicy 20 mm i długości 180 mm ze stali nierdzewnej, pokryty powłoką elastomerową, współpracujący z tuleją o długości 110 mm zabetonowaną w płycie. Tuleję osadza się w szalunku — w zakładzie prefabrykacji przy schodach gotowych, na budowie przy wylewanych.
Potrzebujesz doboru pod konkretną klatkę?
Załącz rzut i przekrój klatki oraz obciążenia z projektu konstrukcyjnego — wtedy nie musimy dopytywać o szczegóły.
Kolejność jest ważniejsza niż przy większości akcesoriów, bo prawie żadnego z tych elementów nie da się dołożyć później. Poniżej przebieg dla klatki z prefabrykatów betonowych; przy schodach wylewanych zmienia się tylko moment wbudowania.
Przed pierwszym betonowaniem trzeba wiedzieć, ile styków ma klatka: podparcia biegów, podparcia spoczników, boki przy ścianach i miejsca trzpieni. Element pominięty na tym etapie zostaje mostkiem akustycznym na cały okres użytkowania budynku.
Koszyk zbrojenia podparcia spocznika mocuje się w szalunku razem ze zbrojeniem płyty i zalewa betonem, pilnując wymiarów wspornika. Przy spocznikach betonowanych na budowie skrzynka pełni jednocześnie rolę szalunku wnęki — jej wypełnienie mocuje się do deskowania, a po zabetonowaniu usuwa.
Powierzchnia ściany musi być czysta i odpylona, inaczej klej nie zwiąże. Elementy układa się ściśle jeden przy drugim, a styki zakleja taśmą — każda szczelina między pasami to potencjalny mostek. Pas prowadzi się wyżej niż płyta spocznika, o wspomniane około 30 mm zakładu.
Element podparcia docina się do szerokości biegu, zdejmuje folię ochronną i przykleja do czystego betonu, zachowując wskazany kierunek montażu. Prace prowadzi się w temperaturze co najmniej +5 °C, bo poniżej klej nie pracuje poprawnie. Spocznik poziomuje się podkładkami, na przykład płytkami stalowymi 250 × 160 mm, a dopiero potem opuszcza bieg na przygotowane podpory.
Po montażu schodów szczeliny zostają otwarte i przez kolejne miesiące są narażone na zalanie zaprawą, wrzucony gruz i tynk zamykający styk ze ścianą. Warto sprawdzić je przed wykończeniem klatki i domknąć materiałem trwale elastycznym. To ostatni moment, w którym poprawka kosztuje kilka minut, a nie kucie gotowej konstrukcji.
