Balkon prefabrykowany to gotowy element żelbetowy, który powstaje w zakładzie i przyjeżdża na budowę do wbudowania. Wymiary, grubość i sposób oparcia wynikają z projektu, więc każda płyta jest robiona pod konkretną inwestycję — od pojedynczego balkonu w domu jednorodzinnym po kilkadziesiąt powtarzalnych elementów na jednej elewacji. Płyty dostarczamy na terenie całej Polski.
Płyta balkonowa jest elementem konstrukcyjnym budynku: przenosi obciążenia, stanowi komunikację poziomą i jest wpięta w konstrukcję. Prefabrykacja zmienia tylko miejsce, w którym ten element powstaje — zakład zamiast kondygnacji. Reszta zasad, od projektu po zasady użytkowania, zostaje taka sama.
Na plac budowy trafia gotowa płyta z osadzonymi hakami lub tulejami transportowymi. Ich rozmieszczenie wynika z projektu warsztatowego i decyduje o tym, jak element wolno podnosić — dlatego do montażu używa się wyłącznie tych haków, które są w płycie. Wierzch, spód i boki mogą zostać w surowym betonie albo dostać wykończenie przewidziane w projekcie budowlanym. Poza zakresem samej płyty zostaje dozbrojenie po stronie stropu: wykonuje się je według zaleceń dostawcy wybranego rozwiązania, bo łączniki termiczne balkonowe dobiera się osobno pod projekt.
Balkon wylewany powstaje razem ze stropem — trzeba go oszalować, zazbroić, zabetonować i odczekać, zanim beton osiągnie wytrzymałość. Przy prefabrykacie ta część pracy odbywa się w zakładzie, a na kondygnacji zostaje rozładunek, składowanie, podniesienie i osadzenie elementu. Kolejne płyty na tej samej elewacji są powtarzalne, bo pochodzą z jednego projektu warsztatowego.
W gotową płytę nie wolno ingerować bez zgody projektanta i wykonawcy. Dotyczy to zwłaszcza zmiany sposobu użytkowania, która zwiększa projektowane obciążenie — na przykład ustawienia na balkonie ciężkiej zabudowy albo donic z ziemią. Nadmierne ugięcia, zarysowania i pęknięcia zgłasza się projektantowi w trybie pilnym.
Różnica nie polega na samej płycie, tylko na tym, jak rozkłada się praca. Poniżej cztery rzeczy, które w praktyce najczęściej decydują o wyborze prefabrykatu.
Nie ma szalunku wspornika, zbrojenia układanego na wysokości ani betonowania, po którym trzeba czekać. Na budowie zostaje odbiór dostawy, składowanie, podniesienie i osadzenie płyty zgodnie z projektem.
Wszystkie elementy powstają według tej samej dokumentacji, więc kolejne balkony na elewacji mają ten sam kształt, ten sam układ haków transportowych i ten sam sposób oparcia. Ekipa montażowa powtarza znaną czynność, zamiast za każdym razem ustawiać szalunek od nowa.
Płyty w wykończeniu licowym mają gładką powierzchnię betonową, która może pozostać widoczna. Jeśli projekt przewiduje okładzinę, materiał dobiera się zgodnie z dokumentacją budowlaną — na wierzchu, od spodu i na bokach. Nasze balkony standardowo zakładają wykończenie np. płytkami.
Transport jest wliczony w cenę elementów; standardowo jedzie TIR z plandeką. Rozładunek organizuje budowa po swojej stronie, razem ze sprzętem do podnoszenia i miejscem na odłożenie płyt.
Masz projekt i chcesz sprawdzić, czy wykonamy z niego płyty?
Wystarczy rzut balkonu z wymiarami i wysięgiem oraz informacja o sposobie oparcia. Odpowiadamy w ciągu 24 h.
Balkony prefabrykowane sprawdzają się wszędzie tam, gdzie balkon jest zaprojektowany razem z budynkiem, a na budowie da się go dowieźć i podnieść. Te dwa warunki decydują bardziej niż typ obiektu.
Przy kilkunastu identycznych balkonach na jednej elewacji powtarzalność jest największą zaletą prefabrykatu: ten sam element wraca na każdej kondygnacji, w tym samym układzie haków i oparcia. Montaż idzie w rytmie dostaw, a nie w rytmie wiązania betonu.
Przy pojedynczym balkonie zasady się nie zmieniają, zmienia się skala. Nadal potrzebny jest projekt, sprzęt do podniesienia płyty i równe miejsce, na którym element poczeka na montaż. Warto to sprawdzić przed zamówieniem, bo na małej działce z ciasnym dojazdem bywa to trudniejsze niż na osiedlu.
Grubość, wysięg, oparcie i sposób połączenia płyty z konstrukcją są ustalane projektowo — nie da się ich wybrać dopiero na budowie. Jeśli strop dopiero powstaje, sposób oparcia trzeba uzgodnić z jego układem; przy prefabrykowanych stropach betonowych sprawdzamy to razem z rozmieszczeniem płyt.
Potrzebny jest przygotowany dojazd dla zestawu z naczepą, sprzęt do podnoszenia z trawersem i zawiesiami oraz równe miejsce na pryzmy. Warunki są takie same jak przy odbiorze innych prefabrykatów betonowych: nieprzygotowana droga dojazdowa oznacza w praktyce opóźniony rozładunek albo ryzyko uszkodzenia elementów.
Nie wiesz, czy Twój balkon da się wykonać jako prefabrykat?
Prześlij rzut kondygnacji z zaznaczonym balkonem i informację o rodzaju stropu — to wystarczy, żeby odpowiedzieć.
Płyty balkonowe nie mają jednego typoszeregu — powstają pod konkretny projekt. Poniżej to, co ustala się przed zamówieniem, i to, co zostaje z płytą na lata użytkowania.
Wysięg, długość i grubość wynikają z projektu konstrukcyjnego: z obciążeń, sposobu oparcia i przyjętego rozwiązania połączenia z budynkiem. Dlatego wyceny nie da się zrobić z samej powierzchni balkonu w m² — potrzebne są wymiary płyty i informacja o tym, na czym się opiera.
Tuleje do wkręcenia haków bywają osadzone od góry prefabrykatu albo w jego bokach, zależnie od projektu warsztatowego. To rozróżnienie ma znaczenie przy montażu: element z kotwami bocznymi podnosi się na czterech zawiesiach zaczepionych do trawersu, a przy kotwach górnych stosuje się zawiesia z przegubem wyrównawczym.
Wierzch, spód i boki można pokryć materiałami wykończeniowymi zgodnie z projektem budowlanym; zamiana na inny materiał niż przewidziany w dokumentacji wymaga uzgodnienia. Powierzchnie licowe naprawia się gotowymi masami z dodatkiem piasku kwarcowego, białego cementu i dyspersji budowlanych, dobranymi do odcienia betonu. Efekt kolorystyczny widać dopiero po wyschnięciu, więc przed szpachlowaniem ubytków wykonuje się elementy wzorcowe z mas o różnych proporcjach.
Spód płyty i inne powierzchnie bez wykończenia odkurza się szczotką z włosiem, a co kilka lat — orientacyjnie raz na 6–8 lat, zależnie od potrzeb — nakłada impregnat do betonu. Zacieki i plamy najlepiej zmywać na mokro możliwie szybko. Ślady po graffiti usuwa się gorącowodną myjką ciśnieniową, zawsze po próbie na małym fragmencie, bo silne środki chemiczne potrafią zniszczyć powierzchnię betonu.
Potrzebujesz płyt pod konkretny projekt?
Załącz do zapytania rzut z wymiarami balkonu, wysięg i informację o rodzaju stropu oraz łączników — wtedy nie musimy dopytywać o szczegóły.
Poniższa kolejność to standard dla płyt balkonowych dostarczanych na budowę. Szczegóły — oparcie, kolejność montażu, sposób połączenia — zawsze wynikają z projektu.
Płyty przyjeżdżają ułożone w stosach w pozycji wbudowania, na drewnianych podkładkach, podparte w miejscach osadzenia haków transportowych. Przed podpisaniem dokumentu WZ osoba odbierająca sprawdza liczbę elementów i widoczne uszkodzenia; uwagi wpisuje się do WZ, bo element rozładowany z uszkodzeniem nie podlega już reklamacji. Rozładunek i przygotowanie dróg dojazdowych są po stronie budowy.
Miejsce składowania musi być równe i stabilne, o spadku nieprzekraczającym 1% — na placu budowy sprawdzają się płyty drogowe na utwardzonej podbudowie. Płyty układa się w pryzmy po maksymalnie 4 sztuki, przy czym zalecane są 3. Pod stos i między kolejne elementy wchodzą kantówki drewniane, na przykład sosnowe 100×100 mm, ułożone dokładnie jedna nad drugą i sięgające ponad 60% długości płyty. W jednej pryzmie składuje się elementy o tej samej długości. Dopuszczalny zakres temperatur to od +5 do +30 °C, a miejsce nie może być narażone na korozję chemiczną.
Element podnosi się wyłącznie za osadzone w nim haki transportowe, na czterech zawiesiach o regulowanej długości — wszystkie muszą być napięte. Zawiesia mocuje się do trawersu dobranego do długości konkretnej płyty, a kąt między zawiesiem a pionem nie może przekroczyć 30°. Przy kotwach górnych stosuje się przegub wyrównawczy. Wariantem dopuszczalnym są pasy transportowe zakładane około 0,50 m od końców płyty, zamocowane do trawersu i zabezpieczone przed zsunięciem oraz przetarciem. Ten sam schemat obowiązuje przy innych ciężkich elementach żelbetowych, na przykład schodach prefabrykowanych.
Płyta opiera się na konstrukcji zgodnie z założeniami projektowymi, a technologię montażu dobiera się do rozwiązania przyjętego w projekcie. W uzasadnionych przypadkach opracowuje się ją pisemnie i przedkłada kierownikowi budowy do akceptacji. Na tym etapie po stronie stropu wykonuje się dozbrojenie łączników termicznych — według zaleceń dostawcy wybranego systemu, bo nie wchodzi ono w zakres opracowania samej płyty balkonowej.
Do końca budowy płyty trzeba chronić przed uszkodzeniami mechanicznymi i chemicznymi. Wierzch niewykańczanych elementów zakrywa się płytami OSB lub innym materiałem chroniącym przed wcieraniem brudu i ścieraniem powierzchni. Kanty zabezpiecza się kartonem albo piankami ochronnymi, a spód — folią malarską, która chroni beton przed kurzem, farbami i rozpuszczalnikami.
Zobacz na niektóre z naszych filmów opisujące nasze prefabrykaty
