Montaż słupów prefabrykowanych krok po kroku
Kolejność prac jest stała, ale sposób połączenia z fundamentem zależy od projektu. Poniżej trzy stosowane rozwiązania i etapy wspólne dla wszystkich.
1. Odbiór fundamentów
Fundamenty muszą być wykonane i sprawdzone geodezyjnie przed dostawą: osie, rzędne i rozstaw. Przy siatce kilkudziesięciu słupów błąd w jednej osi przenosi się na cały układ, a element prefabrykowany nie daje się skorygować na miejscu.
2. Dostawa i dojazd
Standardowe dostawy realizuje się naczepami o ładowności do 24 ton, przewożącymi elementy o długości do 13 m i szerokości do 2,50 m; słupy dłuższe wymagają transportu specjalistycznego. Drogi dojazdowe muszą być utwardzone i mieć promienie łuków odpowiednie dla ładunku ponadgabarytowego, a jeśli elementy mają czekać na placu — potrzebne jest równe, utwardzone miejsce składowania.
3. Wybór sposobu osadzenia
W praktyce stosuje się trzy rozwiązania:
- na wtykach fundamentowych — w podstawie słupa zabetonowane są karbowane rury (tzw. rury robusta) o przekroju zwykle 60–80 mm, które nasadza się na pręty wychodzące ze stopy; otwory wypełnia się później zaprawą montażową o wysokiej wytrzymałości;
- w stopie kielichowej — podstawę słupa ustawia się w kielichu, a po wyregulowaniu położenia wolną przestrzeń wypełnia zaprawą montażową;
- na złączach śrubowych — systemowe złącza łączą słup ze stopą, a przy budynkach wielokondygnacyjnych także słupy między sobą, zawsze na wysokości stropu.
Stopy pod słupy dobiera się razem z nimi — stopa fundamentowa prefabrykowana/stoposłupy prefabrykowane, gdzie stopa i dolny odcinek słupa stanowią jeden element.
4. Ustawienie, pionowanie i stabilizacja
Słup podnosi się w punktach przewidzianych przez producenta i opuszcza powoli, kontrolując pion w dwóch prostopadłych kierunkach. Położenie reguluje się przed wypełnieniem styku — potem korekta nie jest już możliwa. Do czasu uzyskania nośności przez styk element pozostaje usztywniony rozporami w dwóch kierunkach, przy wyższych słupach dodatkowo odciągami.
5. Montaż konstrukcji poziomej
Belki i dźwigary opiera się na wspornikach lub w widełkach dopiero wtedy, gdy styk osiągnął wymaganą wytrzymałość — moment ten określa projekt. Jeżeli dokumentacja przewiduje warstwę pośrednią, na wspornikach układa się podkładki elastomerowe. Po zmontowaniu układu wykonuje się odbiór geodezyjny całej konstrukcji.
