Strop Kleina

Strop Kleina

Strop Kleina wynaleziony został na początku XX wieku. Pokazujemy ten strop gdyż był on często stosowany w budownictwie zwłaszcza w okresie PRL. Popularne jeszcze kilkanaście lat temu nazywane potocznie (chociaż niewłaściwie) stropami Kleina, stosowano często podczas remontu starych budynków, zwykle zastępując nimi zniszczone stropy na belkach drewnianych. Obecnie strop ten nie jest już zasadniczo stosowany. Na ówczesne czasy była to nowoczesna technologia, jednak obecnie rzadko się ją stosuje. Dla rozpiętości powyżej 5,0 m wykazuje dość duże ugięcia. W konstrukcji Kleina wykonywane są również nadproża drzwiowe i okienne w budynkach o konstrukcji murowanej. 

Strop Kleina najczęściej stosowało się w domach jednorodzinnych zwłaszcza przy ostatniej kondygnacji. Na dolnej płycie stropu najczęściej układa się paroizolację z folii, szczególnie nad mokrymi pomieszczeniami takimi jak łazienki, pralnie itp. Stropy Kleina wymagają również zastosowania izolacji akustycznej. Stopy Kleina to stropy belkowe jednak wstawiliśmy je do tej kategorii, by nie tworzyć kolejnych.

 

Konstrukcja stropu Kleina

Konstrukcja stropu Kleina to konstrukcja łukowa. Na konstrukcję stropu Kleina składają się belki stalowe dwuteowe oraz wypełnienie z cegły. Strop Kleina składa się z belek stalowych (zwykle są to tzw dwuteowniki) oraz płyt międzybelkowych z cegły pełnej lub kratówki, zbrojonych prętami stalowymi lub płaskownikami o wymiarach od 1x20 do 2x30 mm (popularnie nazywa się to bednarka). Stosuje się również zbrojenie prętami o średnicy 5,5–8 mm w zależności od obciążenia.

Belki stalowe mogą mieć stopki skośne albo w kształcie prostokąta. Bardzo często zamiast belek stalowych używano szyn kolejowych.  Wypełnienie z cegły stanowi płytę międzybelkową zbojoną prętami stalowymi lub płaskownikami. Przed deskowaniem stopki belek należy owinąć siatką Rabitza lub Ledóchowskiego w celu zapewnienia przyczepności tynku wyprawy stropu. 

Zanim przystąpimy do wypełnienia pól pomiędzy belkami najpierw musimy zakotwić i omurować końce belek oraz dokonać podparcia na środku długości stemplami. W stropach Kleina występują naprężenia zginające w dolnej warstwie płyty stropowej, którą należy dodatkowo wzmocnić prętami stalowymi lub bednarką.

 

Wady i zalety stropu Kleina

  • Podstawowa zaleta stropu Kleina to jego niepalność. Była to duża przewaga zwłaszcza ze stropami drewnianymi, czy wykonanymi ze styropianu.
  • lepsze usztywnienie ścian nośnych w porównaniu ze stropami drewnianymi .
  • wada to konieczność wykonywania płyt na pełnym deskowaniu podwieszonym do dolnych stopek belek stalowych, oraz wylewka nadbetonu, która stanowi górną warstwę stropu.
  • w porównaniu do innych technologii np. strop RECTOR, strop TERIVA strop ten przegrywa ze względu na długi czas wykonania.
  • niepolecany zwłaszcza przy większych powierzchniach ze względu na nieopłacalność wykonania.

 

Elementy nośne stropu Kleina

Elementy nośne stropu Kleina, to przede wszystkim dwuteowe belki stalowe o wysokościach od 8 do 24 cm oraz długościach od 3 do 15 m. Rozstaw belek to mniej więcej 1,0 m – 1,60 m (maksymalny rozstaw belek co 2,40 m). Belki stalowa opiera się na ścianach i osadzona jest we wieńcu. Sposób oparcia belek na murze zależny jest od konstrukcji ściany i wytrzymałości materiałów użytych do jej wykonania. Wypełnienie stanowią płyty z cegły (cegła pełna, cegła kratówka lub cegła dziurawka). W celu uniknięcia deskowania mozna użyć płyt prefabrykowanych. 

Cegły w stropie Kleina powinny być ułożone na zaprawie cementowej w stosunku 1:3 uplastycznionej. Na górę stropu należy ułożyć rzadką zaprawę cementową w stosunku 1:3 starannie wypełniając spoiny oraz wszelkie nierówności. Spód płyty powinien zostać obniżony o 1 cm od spodu belek stalowych. Efekt ten uzyskujemy poprzez obniżenie deskowania oraz przycięcie końców cegieł opartych na stopce belki.

 

Rodzaje stropu Kleina

W zależności od wysokości cegły, oraz ciężaru stropu rozróżniamy następujące rodzaje stropu Kleina:

  • lekkie - wysokość ¼ cegły (6,5 cm) cegły układane "na płask" - ciężar 117 kg/m2
  • półciężkie - wysokość ¼ cegły z żeberkami wzmacniającymi z cegieł ustawionych na rąb - ciężar 194 kg/m2
  • ciężkie - wysokość ½ cegły (12 cm) cegły na całej płycie ułożone "na rąb" - ciężar 216 kg/m2.

 

Izolacja akustyczna stropu Kleina

Izolację akustyczną stropu Kleina najlepiej wykonać np. wełna mineralna, Leca KERAMZYT, poliester, włókna celulozy. Nadają się z tego względu, że łatwo się układają na nierównym podłożu z ceglanej płyty.

 

Oparcie belek stropu Kleina:

Długość oparcia belki na murze powinna wynosić połowę wysokości belki powiększonej o 15 cm, jednak nie powinna być mniejsza niż 15 cm. Przy oparciu obu końców belek na wewnętrznej ścianie grubości 1 cegły (25 cm), ich oparcie może wynosić 12 cm pod warunkiem ułożenia ich na podkładce stalowej o wymiarach 25/25 cm (grubości 8-10 mm) oraz wymurowania i wyrównania powierzchni ostatnich 4 warstw cegły zaprawą cementową (1:3). Końce belek obsadzone w murze i ich część wystająca ponad płytę stropową powinny być zabezpieczone przed rdzewieniem. Dolną stopkę każdej belki należy owinąć siatką drucianą i obrzucić zaprawą cementową (1:3). Końce belek muszą być zakotwione w murze. Belki stalowe stropu Kleina można opierać:

  • bezpośrednio na murze wyrównanym zaprawą cementową (1:3), gdy ściana wykonana jest z cegły lub kamienia
  • na poduszce betonowej lub czterech warstwach cegły wyrównanych zaprawą cementową (1:3), w przypadku gdy ściana wykonana jest z pustaków betonowych, cegły kratówki lub dziurawki
  • na wieńcu żelbetowym, gdy ściana została wykonana z materiałów o niskiej wytrzymałości na ściskanie lub gdy jest wykonana jako ściana szczelinowa lub wielowarstwowa z materiałów o różnej wytrzymałości na ściskanie. W takim przypadku wieniec żelbetowy wzmacnia konstrukcję ścian i umożliwia przeniesienie siły skupionej od parcia końca belki na większą płaszczyznę muru.

 

Płyta stropowa

Strop Kleina stanowi płytę stropową. Płytę stropową wykonuje się używając deskowania podwieszonego do dolnej stopki belek. Cegły pełne lub kratówki powinny być układane (długością) prostopadle do belek. Należy przy tym przesunąć spoiny w stosunku do warstw sąsiednich o pół długości. Płyty stropowe można zbroić bednarką o przekroju poprzecznym od 1/20 do 2/30 mm lub prętami stalowymi.

 

Rozstaw zbrojenia

Średnice i rozstaw zbrojenia w płycie zależne są od obciążenia stropu i rozpiętości płyty między dwiema belkami. Szerokość spoin powinna wynosić:

  • 2,0 cm - gdy w spoinie znajduje się zbrojenie
  • 1,5 cm - dla spoin podłużnych niezbrojonych
  • 1,0 cm - dla spoin poprzecznych.

Aktywne filtry:

Pusto :(